shensamudamod mokvdebi

10460957_527760697323388_2825038935523502688_n

ასე კონკრეტულად, ასე ზედმიწევნით, ასე კოპირებით,  სათაურს გთავაზობთ.   იცით, როცა მოვკვდები, ძალიან მაინტერესებს რა მოხდება. ვინ იტირებს, ვინ იბღავლებს, ვინ გადაიჭრის ვენებს და ვინ არ იღელვებს.  რამოდენიმე ვარიანტი (რამოდენიმე კიარა უამრავი)  კი გამაჩნია, მაგრამ მაინც..  ალბათ ყვეალს უფიქრია ამაზე და ერთხელ მაინც “უნატრია”  ამის ნახვა.  მხოლოდ იმიტომ, რომ ენახა თუ რა მოხდებოდა. ჰოდა, ასეც, გულის სიღრმიდან ვლაპარაკობ. მით უმეტეს რამაქვს დასამალი, მე ხომ თქვენ პირადად არც გხედავთ. შესაბამისად, კომპლექსებიც არ მაწუხებს.  არც ვენებს ვიჭრი მაგის გამო. ოოო როგორ მეზიზღება ეს უკანასკნელი ნეტა თქვენ იცოდეთ..  ალბათ რომ აღარ ვიქნები, ბევრი მართლა იტიტრებს..  და მე ეს მესიამოვნება, გამიხარდება როგორც უკანასკნელ ეგოისტს! დიახ ! მე მესიამოვნება ჩემი დანაკლისით გამოწვეული  ტკივილით გადმომდინარე ცრემლი თქვენი თვალებიდან ! იმიტომ, რომ მიზეზი მე ვიქნები! იმიტომ, რომ იმყვარს ყურადღების ცენტრში ყოფნა ! კი კი, მიყვარს ! ვის არ უყვარს? :)    უბრალოდ, ერთის მხრივ ვუყრურებ და გიყვებით ამ შემთხვევას და იმდენად ვარ “შეყვარებული” ამ მხარეზე, რომ მეორეს დანახვა განა არ გამომდის, არც კი ვცდილობ და არც კი მინდა..   ძალიან სასიამოვნოა როცა ვინმე შენს გამო გულწრფელად წუხს..  თუნდაც ერთი წუთით მაინც.!  მაგრამ ყველაფერ ხომ დროებითია?  ყველაფერი ოდესღაც დამთავრდება…  აღარ დაიღვრება ცრეემლიც და აღარც ღვინო შენი სადღეგრძელოსთვის განკუთვნილი და ასე..  გაგრძელდება საუკუნოდ. ნელ-ნელა კი სულ ყველაფერს მიივიწყებენ.   ეგ კიარა, გამოჩენილი ადამიანები ბარდება წარსულს და მე ვინ ვარ (ამ შემთხვევაში), რომ არ  დამივიწყონ..  მოკლედ, ჩემო ტკბილო და სათნო მკითხველო, ერთს გეტყვით, რაც არუნდა ძნელი იყოს 9როგორც ჩემთვის), იცხოვრეთ დღევანდელი ცხოვრებით და ისე მოექეცით სხვებს, როგორც გინდათ, რომ  თქვენ მოგექცნენ..  მეტი არაფერი. სულ არაფერი !

როცა არ არსებობს ოჯახი

10394832_526831440749647_5293306802370868486_n

ოჯახი? რასიტყვაა საერთოდ? რა?  ურთიერთობა?  სად? არ არსებულზე მელაპარაკები? უცხო პლანეტელზე? საერთოდ რაცზე მელაპარაკები გესმის? იმაზე მელაპარაკები და მიმტკიცებ, რაც გადმოცემით იცი და რაც არ გქონია? თუ გქონია და ესეიგი დაახლოებით, 16-17 წლის ასაკში გათხოვლიხარ/დაოჯახებულხარ. იცი? ბედნიერი ხარ? არხარ ! რაც არუნდა მიმტკიცო, გეტყვი ორ სიტყვაში, რომ არ ხარ ! შენ იყავი ცხოვრებაზე ან რამეზე კონკრეტულზე გაბრაზებული ადამიანი რომელსაც რაღაცის დამტკიცება სურდა. მეტი არაფერი. სიცარიელე ხარ შენ რომელსაც რაღაცით ამოვსება უნდოდა. მეტი არაფერი. შენ ხარ მატერია (არც კი). და თუნ გეტყვი რომ ყველაფეირ ილუზიაა და რაც კი გაგაჩნია მისი ნაწილია, ის კი შენი, ამ შემტხვევაში რას იზამ? უბრალოდ, იმედი გაგიცრუვდება? მეტი არაფერი? არცაა ემტი მოსალოდნეილი! მოდი, მსოფლ მხედველობას შევეშვათ. იცი, მე ვარ უბრალო. რგორი უბრალოც ეს ბლოგია, როგორი უბრალო პოსტებიც არის რაც დაარსებულა ბლოგი იმის მერე, აი ასეთი უბრალო ვარ. სულ არ გკიდია მე ეხლა უბრალო ვარ თუ ბრალიანი? (გრამატიკულად არ ვასწორებთ “ახლა” -ს, მოდი გრამატიკას საერთოდ შევეშვათ) მოკლედ, ეს პოოსტი გინდა დარიგებათ მიიღე და როგორც გინდა ისე, თუნდაც დროის კარგვად (როგორც ამ ბლოგს სჩვევია). არასდროს ენდო არავის ! ეს ისე..
ბევრ რამეს შეხვედები ცხოვრებაში და გაითვალისწინე (რაც არ უნდა ძნელი იყოს შენთვის).    ვიცი, შეიძლება ახლა ძალიან გინდა გაგრძელდეს ეს პოსტი მაგრამ ვეღარ ვაგრძელებ, მორჩა ბოდვა, აქ მორჩა (ჯერჯერობით) ..  უაზრობაა საერთოდ, რატო კარგავ დროს?  მაგრამ, “სახისწიგნის” სქროლვას ამის კითხვა მაინც უნდა გერჩივნოს..

მონეტა;სარკე-პერსპექტიული’სიცარიელე

locva

და დადგა მომენტი როცა ამომეწურა მიზეზები და იმ კონდიციაში ვარ, როცა არანაირი მიზეზი აღარ მოდის თავში რათა “შევტენო”  რამეს ან ვინმეს ასეთი სიტუაცია.  ვერაფერს რომ ვერ იმიზეზებ, ეგ მომენტია..  და აი ამიტომაც დავუბრუნდი როგორც იქნა ჩემს ძველ სასუფეველს. ალბათ ეს სულ ბოლო მიზეზიღაა/გამოსავალია ჩემთვის.  აი ხომ გაგიგიათ, “იმედი ბოლოს კვდება” -ო, ჰოდა ვინმემ იცის, რახდება როცა ეს მომენტი დგება?  არცმევიცი მაგრამ შევეცდები გადმოვცე.  აღარც მიზნები, აღარც ენერგია, აღარც არაფრის სურვილი და ბოლოს რაც ყველაზე საშინელებაა, ოცნებებიც ფერმკრთალდება.  კარგავენ იმ ხიბლს რაც ქონდათ, რაც გვაბედნიერებდა. ეს გავს ორი ოთახის შემთხვევას როცა შენი ნებით გადიხარ მოწყობილი ოთახიდან, ცარიელში. არ იცი რატო, არ იცი რისთვის.  ესეც მიზანია?  არა, ეს რეფლექსია. მიზნები ჩაბარდა წინა სტრიქონებს.   შედიხარ, კეტავ კარს და გასაღებს უბრალოდ აქრობ.  ყველაფერს იხშობ.  სასუნთქ წყაროსაც.  ზიხარ და უბრალოდ ელოდები.  არ იცი რას. მაგრამ ელოდები. ეს იმედიაო იტყვით.  არა, ესეც რეფლექსია.  მეტი გზა რომ აღარ რჩება სხეულს, რეფლექსურად, მოლოდინშია.  არაფრის მოლოდინში. ნუ მეტს ვერ წვდება ალბათ გონება. (შეიძლება ასეც ითქვას).  არ იცი რა ხდება ირგვლივ. და ყველაზე საინტერესო რა არის იცით?  ეს ადამიანი ოდესღაც მმართველი იყო (შეიძლება ასეც ითქვას). მმართველი იმ განხრით, რომ ვერასდროს ერეოდა აწ. უკვე დამეგობრებული მელანქოლია. ის კიარა, რაც არუნდა მომხდარიყო, უდარდელად განაგრძობდა საქმიანობას, და ეს ყველაფერი წარმატებულადაც გამოსდიოდა.  სხვას ეხმარებოდა თავის მდგომარეობის მიუხედავად. განა უბრალოდ ეხმარებოდა, გულს უშლიდა და გულით ცდილობდა დახმარებას. მოკლედ, ეს იყო მუჰამედი/ბუდა/კრშნა თუ ამონ რა რომელიც ყოველთვის მზად იყო დასახმარებლად. თან გასაკვირი ისაა, რომ ამას თავისუფლად ახერხებდა.  ყველაფრის მიუხედავად, ავტომატურად გამოსდიოდა. თითქოს, არც კი ინდომებდა.  უბრალოდ ეს მასში იჯდა და მორჩა.   თან, უყვარდა ეს საქმე. აბედნიერებდა ის, რომ “მოაქცევდა” ხოლმე გზიდან გადასულს. უნიკალური კი ის იყო, რომ არა თავის გზაზე მოაქცევდა, არამედ ზოგადად, სწორ გზაზე. იმ გზაზე რომელსაც ჭეშმარიტი თავისუფლება ჰქვია.  ყველას ერგებოდა ასევთქვათ, ყველას ხასიათს და ყველას ჭირს. როგორც მას სხვადასხვა ცნობებში მოიხსენიებენ, ძალიან კარგი იყო. აი ასე, როგორც ახლა ვწერ უბრალოდ და ვერც კი გხედავ შენ რას გრძნობ და როგორ ამ მომენტში, ზუსტად ასე შეეძლო დამჯდარიყო და “შორი საუბრის” საშუალებით უბრალოდ ესაუბრებოდა ჩვეულებრივი, თანამედროვე, ყოველდღიური სიტყვებით. არაფერი განსაკუთრებული. სწორედ ამ უბრალოებით არწმუნებდა ადამიანს მის დაუნახავად და შეაგრძნობინებდა მას იმას რაც მას წამლად სჭირდებოდა იმ მომენტში. ერთ დღესაც, უბრალოდ ეს უბრალოება გაქრა. აი ასე, უბრალოდ გაქრა.  ღონემიხდილს, ყველაფრის იმედი რომ გადაეწურა და სწორედ ეს “ბოლო” დაუდგა, სწორედ მაშინ გამოიკეტა/გათავისუფლდა იმ მეორე ოთახში. შეიძლება სულ არ გამოკეტილა, პირიქით, გატავისუფლდა. როგორი უბრალოც იყო, ისე უბრალოდ, ადამიანურად შევიდა და ჩაიტოვა თავი.  ასეთი უაზრობა/აზრიანი არაფერი მსმენია და გამიგია.  ეს ისეთივე ანტონიმური ამბავია როგორიც მონეტის შემთხვევაში. მონეტას 2 მხარე აქვს მაგრამ ახლა თითქოს, შუაშია. თითქოს მონეტას თან ერთი მხრიდან უყურებს, თან მეორე მხრიდანაც.  ბოლოს კი თვითონაც რომ ნერვები გეშლება იმიტომ,რომ უბრალოდ ვეღარ გაგიგია თუ რატომ “ვერ იგებ,” უბრალოდ აგდებ მონეტას და მის იღბალს ანდობ ყველაფერს. მაგრამ მაინც პესიმიზმისკენ ხარ მიდრეკილი. ორსახოვანი ამბავია. სარკეა რომელიც ერთდროულად იმდენად ძველია რომ არაფერს ირეკლავს და იმდენად სუფთაა, რომ  რაც არ ჩანს, იმასაც დაინახავ მასში. ამავდროულად, ისეთი სარკეცაა, ჯერ რომ არ დამზადებულა.  ისევ და ისევ ბოდვა, ისევ და ისევ აზრები.  არა, სიტყვებს კიარა ფიქრებს აქვს დიდი ძალა, როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი (ამას ვაღიარებ).  უარყოფითი ფიქრი კი უნდა დაიწეროს (უმჯობესია) და დარჩეს ფურცელზე/ნეტში თუ  უბრალოდ კედელზე. მისი ენერგეტიკა მოყვება მას. დიდი ენერგეტიკა.  ამის შემდეგ კი უბრალოდ ყველაფერი დასრულდება და კვლავ სიცარიელე იქნება შენში. მაგრამ განსხვავება ისაა, რომ ეს წმინდა, ჭეშმარიტი სიცარიელე იქნება.  ეს გავს განწმენდილ სულს ან თუნდაც დაზიანებულ USB Flash Drive -ს, რომელსაც უბრალოდ აფორმატებ და ნულიდან იწყებ მის შევსებას და გამოყენებას. ეს არის პერსპექტიული სიცარიელე.  ეს თითქოს ის  სიმარტოვეა იმ მეორე ოთახში, სადაც იშორებ ძველს, ცუდს, უარყოფითს და გეძლევა შანსი ახლისა შენების.და რაც მთავარია, სურვილი ! გეძლევა სურვილი, შესაბამისად მიზანი და შემდეგში ალბათ უკვე ოცნება.  ესეც ასე, ცხოვრება დაresetდა საბოლოოდ და შენ შეგიძლია ისევ ყველაფერი. ისევ დაეხმარო სხვას,  ისევ გააბედნიერო ვიღაც.  და შენ ხდები მუჰამედი/ბუდა/კრშნა თუ ამმონ რა. ან უბრალოდ გასხივოსნდე.

მომავალი. ეს დღევანდელი დღეა !!!

სულ მინდოდა შემძლებოდა ფრენა ! აი პიტერ პენი რომ დაფრინავს, ასეთი ფრენა.
ყოველთვის მჯეროდა ! ბავშვობიდან ! როცა ფილმი “უკან მომავალში” ვნახე, იმის შემდეგ სულ მჯეროდა, რომ გამოიგონებდნენ მას !! თან ისე, რომ მოვესწრებოდი.

და დადგა მომენტი როდესაც კომპანია HUVR -მა გამოუშვა და დააანონსა მისი პრეზენტაცია 2014 წლის მარტში. ხოლო გაყიდვაში ჩაშვება 2014 წლის დეკემბრიდან !

მეტირება ისე მიხარია. მიხარია, რომ ოცნება ახდა ! ასე აგვხდენოდეს ყველა ოცნება!

-სრულად->

suicide? life? or what ?

სუიციდი??

-სრულიად->

Sweet “Dreams..”

Sweet Dreams

ესეიიგი, პირველ რიგში როგორც გინდათ ისე მიიღეთ, გინდ რჩევად, გინდ მოთხოვნად, გინდაც თხოვნად.. წაკითხვის წინ სრულიადში, ბოლოში მუსიიკააა და ის ჩართეთ წაკითხვამდე )) (ნაგლი სმაილუკები ხო? ვიცი)

-სრულიად->

DubStep Or Dub-Fuck?


ძალიან მაგარი კლიპი :დდ ^^ მეც DubStep -ის მსმენელი კიარადა ფანატი ვარ :დ ჰოდა ჩემგან ეს თქვენ :დ ^^

-სრულიად->

PR თუ მორიგი სისულელე?

ბანკია თუ ცირკი ვერ გამიგია :D რავიცი რავიცი.. :დ ვერაფერს ვერ ვამბობ :დ
-სრულიად->

შეგეცით !

მოკლედ, ახლა ვარ კარგა მაგრად მთვრალი.. და მინდოდა ისეთი სათაურის შერჩევა, რომ მომექცია თქვენი ყურადღება.. : ) ჰოდა თუ ამას კითხულობთ, კარგია, ესეიგი მიზანი მიღწეულია.. უბრალდო ამ პოსტში ცენზურა მოხსნილი იქნება და ვიტყვი, შევეცი ყველას ვისაც ყლე აზროვნება აქვს.. პრინციპში რას ვერჩი.. ზოგი განსავითარებელია ჯერ კიდევ და დარჩენილია ისევ ისეთ ყლედ როგორიც იყო.. : ) ასეთებს არ ვეხები.. ჰოოოდა კიდე იმას ვიტყვი, რომ გეცოდინებათ ის ვ-ბლოგი, ერთი ყლექალა და ყლებიჭა სექსზე ბაზრობს.. ვითომ გათვითცნობიერებულები ამ საქმეში, “ჭკუას ასწავლიან” ხალხს.. მაგათზე მეტი, 3 წლის ბავშმა იცის უკვე…
შეიძლება, ტერმინოლოგიით მაგრამ, იცის რა რა არის და როგორ ხდება.. თუ ვინმემ არ იცის ამ ორი დაყლევებულის შესახებ, აგერ ვიდეოც.. : ) ყლეები, ყლეები ევრივეა :დ

დამეანნხმებით, რომ მართლა ყლეები არიან : ) ის ცხენ-ქალა ხო ვაფშე.. :დ გადებული აქვს რამოდენიმეჯერ და თავი პრინცესა ჰგონია.. არადა რა დონის ყლე ქალაა :)) მოკლედ წავალ ახლა მე დავბრუნდები მერე… ძმაკაცი მიტყნავს ტვინს და კაროჩე რა :დ :**

-სრულიად->

Motivation video (V)

-სრულიად->

გამოწერა

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 111 other followers