shensamudamod mokvdebi

10460957_527760697323388_2825038935523502688_n

ასე კონკრეტულად, ასე ზედმიწევნით, ასე კოპირებით,  სათაურს გთავაზობთ.   იცით, როცა მოვკვდები, ძალიან მაინტერესებს რა მოხდება. ვინ იტირებს, ვინ იბღავლებს, ვინ გადაიჭრის ვენებს და ვინ არ იღელვებს.  რამოდენიმე ვარიანტი (რამოდენიმე კიარა უამრავი)  კი გამაჩნია, მაგრამ მაინც..  ალბათ ყვეალს უფიქრია ამაზე და ერთხელ მაინც “უნატრია”  ამის ნახვა.  მხოლოდ იმიტომ, რომ ენახა თუ რა მოხდებოდა. ჰოდა, ასეც, გულის სიღრმიდან ვლაპარაკობ. მით უმეტეს რამაქვს დასამალი, მე ხომ თქვენ პირადად არც გხედავთ. შესაბამისად, კომპლექსებიც არ მაწუხებს.  არც ვენებს ვიჭრი მაგის გამო. ოოო როგორ მეზიზღება ეს უკანასკნელი ნეტა თქვენ იცოდეთ..  ალბათ რომ აღარ ვიქნები, ბევრი მართლა იტიტრებს..  და მე ეს მესიამოვნება, გამიხარდება როგორც უკანასკნელ ეგოისტს! დიახ ! მე მესიამოვნება ჩემი დანაკლისით გამოწვეული  ტკივილით გადმომდინარე ცრემლი თქვენი თვალებიდან ! იმიტომ, რომ მიზეზი მე ვიქნები! იმიტომ, რომ იმყვარს ყურადღების ცენტრში ყოფნა ! კი კი, მიყვარს ! ვის არ უყვარს?🙂    უბრალოდ, ერთის მხრივ ვუყრურებ და გიყვებით ამ შემთხვევას და იმდენად ვარ “შეყვარებული” ამ მხარეზე, რომ მეორეს დანახვა განა არ გამომდის, არც კი ვცდილობ და არც კი მინდა..   ძალიან სასიამოვნოა როცა ვინმე შენს გამო გულწრფელად წუხს..  თუნდაც ერთი წუთით მაინც.!  მაგრამ ყველაფერ ხომ დროებითია?  ყველაფერი ოდესღაც დამთავრდება…  აღარ დაიღვრება ცრეემლიც და აღარც ღვინო შენი სადღეგრძელოსთვის განკუთვნილი და ასე..  გაგრძელდება საუკუნოდ. ნელ-ნელა კი სულ ყველაფერს მიივიწყებენ.   ეგ კიარა, გამოჩენილი ადამიანები ბარდება წარსულს და მე ვინ ვარ (ამ შემთხვევაში), რომ არ  დამივიწყონ..  მოკლედ, ჩემო ტკბილო და სათნო მკითხველო, ერთს გეტყვით, რაც არუნდა ძნელი იყოს 9როგორც ჩემთვის), იცხოვრეთ დღევანდელი ცხოვრებით და ისე მოექეცით სხვებს, როგორც გინდათ, რომ  თქვენ მოგექცნენ..  მეტი არაფერი. სულ არაფერი !

როცა არ არსებობს ოჯახი

10394832_526831440749647_5293306802370868486_n

ოჯახი? რასიტყვაა საერთოდ? რა?  ურთიერთობა?  სად? არ არსებულზე მელაპარაკები? უცხო პლანეტელზე? საერთოდ რაცზე მელაპარაკები გესმის? იმაზე მელაპარაკები და მიმტკიცებ, რაც გადმოცემით იცი და რაც არ გქონია? თუ გქონია და ესეიგი დაახლოებით, 16-17 წლის ასაკში გათხოვლიხარ/დაოჯახებულხარ. იცი? ბედნიერი ხარ? არხარ ! რაც არუნდა მიმტკიცო, გეტყვი ორ სიტყვაში, რომ არ ხარ ! შენ იყავი ცხოვრებაზე ან რამეზე კონკრეტულზე გაბრაზებული ადამიანი რომელსაც რაღაცის დამტკიცება სურდა. მეტი არაფერი. სიცარიელე ხარ შენ რომელსაც რაღაცით ამოვსება უნდოდა. მეტი არაფერი. შენ ხარ მატერია (არც კი). და თუნ გეტყვი რომ ყველაფეირ ილუზიაა და რაც კი გაგაჩნია მისი ნაწილია, ის კი შენი, ამ შემტხვევაში რას იზამ? უბრალოდ, იმედი გაგიცრუვდება? მეტი არაფერი? არცაა ემტი მოსალოდნეილი! მოდი, მსოფლ მხედველობას შევეშვათ. იცი, მე ვარ უბრალო. რგორი უბრალოც ეს ბლოგია, როგორი უბრალო პოსტებიც არის რაც დაარსებულა ბლოგი იმის მერე, აი ასეთი უბრალო ვარ. სულ არ გკიდია მე ეხლა უბრალო ვარ თუ ბრალიანი? (გრამატიკულად არ ვასწორებთ “ახლა” -ს, მოდი გრამატიკას საერთოდ შევეშვათ) მოკლედ, ეს პოოსტი გინდა დარიგებათ მიიღე და როგორც გინდა ისე, თუნდაც დროის კარგვად (როგორც ამ ბლოგს სჩვევია). არასდროს ენდო არავის ! ეს ისე..
ბევრ რამეს შეხვედები ცხოვრებაში და გაითვალისწინე (რაც არ უნდა ძნელი იყოს შენთვის).    ვიცი, შეიძლება ახლა ძალიან გინდა გაგრძელდეს ეს პოსტი მაგრამ ვეღარ ვაგრძელებ, მორჩა ბოდვა, აქ მორჩა (ჯერჯერობით) ..  უაზრობაა საერთოდ, რატო კარგავ დროს?  მაგრამ, “სახისწიგნის” სქროლვას ამის კითხვა მაინც უნდა გერჩივნოს..

მონეტა;სარკე-პერსპექტიული’სიცარიელე

locva

და დადგა მომენტი როცა ამომეწურა მიზეზები და იმ კონდიციაში ვარ, როცა არანაირი მიზეზი აღარ მოდის თავში რათა “შევტენო”  რამეს ან ვინმეს ასეთი სიტუაცია.  ვერაფერს რომ ვერ იმიზეზებ, ეგ მომენტია..  და აი ამიტომაც დავუბრუნდი როგორც იქნა ჩემს ძველ სასუფეველს. ალბათ ეს სულ ბოლო მიზეზიღაა/გამოსავალია ჩემთვის.  აი ხომ გაგიგიათ, “იმედი ბოლოს კვდება” -ო, ჰოდა ვინმემ იცის, რახდება როცა ეს მომენტი დგება?  არცმევიცი მაგრამ შევეცდები გადმოვცე.  აღარც მიზნები, აღარც ენერგია, აღარც არაფრის სურვილი და ბოლოს რაც ყველაზე საშინელებაა, ოცნებებიც ფერმკრთალდება.  კარგავენ იმ ხიბლს რაც ქონდათ, რაც გვაბედნიერებდა. ეს გავს ორი ოთახის შემთხვევას როცა შენი ნებით გადიხარ მოწყობილი ოთახიდან, ცარიელში. არ იცი რატო, არ იცი რისთვის.  ესეც მიზანია?  არა, ეს რეფლექსია. მიზნები ჩაბარდა წინა სტრიქონებს.   შედიხარ, კეტავ კარს და გასაღებს უბრალოდ აქრობ.  ყველაფერს იხშობ.  სასუნთქ წყაროსაც.  ზიხარ და უბრალოდ ელოდები.  არ იცი რას. მაგრამ ელოდები. ეს იმედიაო იტყვით.  არა, ესეც რეფლექსია.  მეტი გზა რომ აღარ რჩება სხეულს, რეფლექსურად, მოლოდინშია.  არაფრის მოლოდინში. ნუ მეტს ვერ წვდება ალბათ გონება. (შეიძლება ასეც ითქვას).  არ იცი რა ხდება ირგვლივ. და ყველაზე საინტერესო რა არის იცით?  ეს ადამიანი ოდესღაც მმართველი იყო (შეიძლება ასეც ითქვას). მმართველი იმ განხრით, რომ ვერასდროს ერეოდა აწ. უკვე დამეგობრებული მელანქოლია. ის კიარა, რაც არუნდა მომხდარიყო, უდარდელად განაგრძობდა საქმიანობას, და ეს ყველაფერი წარმატებულადაც გამოსდიოდა.  სხვას ეხმარებოდა თავის მდგომარეობის მიუხედავად. განა უბრალოდ ეხმარებოდა, გულს უშლიდა და გულით ცდილობდა დახმარებას. მოკლედ, ეს იყო მუჰამედი/ბუდა/კრშნა თუ ამონ რა რომელიც ყოველთვის მზად იყო დასახმარებლად. თან გასაკვირი ისაა, რომ ამას თავისუფლად ახერხებდა.  ყველაფრის მიუხედავად, ავტომატურად გამოსდიოდა. თითქოს, არც კი ინდომებდა.  უბრალოდ ეს მასში იჯდა და მორჩა.   თან, უყვარდა ეს საქმე. აბედნიერებდა ის, რომ “მოაქცევდა” ხოლმე გზიდან გადასულს. უნიკალური კი ის იყო, რომ არა თავის გზაზე მოაქცევდა, არამედ ზოგადად, სწორ გზაზე. იმ გზაზე რომელსაც ჭეშმარიტი თავისუფლება ჰქვია.  ყველას ერგებოდა ასევთქვათ, ყველას ხასიათს და ყველას ჭირს. როგორც მას სხვადასხვა ცნობებში მოიხსენიებენ, ძალიან კარგი იყო. აი ასე, როგორც ახლა ვწერ უბრალოდ და ვერც კი გხედავ შენ რას გრძნობ და როგორ ამ მომენტში, ზუსტად ასე შეეძლო დამჯდარიყო და “შორი საუბრის” საშუალებით უბრალოდ ესაუბრებოდა ჩვეულებრივი, თანამედროვე, ყოველდღიური სიტყვებით. არაფერი განსაკუთრებული. სწორედ ამ უბრალოებით არწმუნებდა ადამიანს მის დაუნახავად და შეაგრძნობინებდა მას იმას რაც მას წამლად სჭირდებოდა იმ მომენტში. ერთ დღესაც, უბრალოდ ეს უბრალოება გაქრა. აი ასე, უბრალოდ გაქრა.  ღონემიხდილს, ყველაფრის იმედი რომ გადაეწურა და სწორედ ეს “ბოლო” დაუდგა, სწორედ მაშინ გამოიკეტა/გათავისუფლდა იმ მეორე ოთახში. შეიძლება სულ არ გამოკეტილა, პირიქით, გატავისუფლდა. როგორი უბრალოც იყო, ისე უბრალოდ, ადამიანურად შევიდა და ჩაიტოვა თავი.  ასეთი უაზრობა/აზრიანი არაფერი მსმენია და გამიგია.  ეს ისეთივე ანტონიმური ამბავია როგორიც მონეტის შემთხვევაში. მონეტას 2 მხარე აქვს მაგრამ ახლა თითქოს, შუაშია. თითქოს მონეტას თან ერთი მხრიდან უყურებს, თან მეორე მხრიდანაც.  ბოლოს კი თვითონაც რომ ნერვები გეშლება იმიტომ,რომ უბრალოდ ვეღარ გაგიგია თუ რატომ “ვერ იგებ,” უბრალოდ აგდებ მონეტას და მის იღბალს ანდობ ყველაფერს. მაგრამ მაინც პესიმიზმისკენ ხარ მიდრეკილი. ორსახოვანი ამბავია. სარკეა რომელიც ერთდროულად იმდენად ძველია რომ არაფერს ირეკლავს და იმდენად სუფთაა, რომ  რაც არ ჩანს, იმასაც დაინახავ მასში. ამავდროულად, ისეთი სარკეცაა, ჯერ რომ არ დამზადებულა.  ისევ და ისევ ბოდვა, ისევ და ისევ აზრები.  არა, სიტყვებს კიარა ფიქრებს აქვს დიდი ძალა, როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი (ამას ვაღიარებ).  უარყოფითი ფიქრი კი უნდა დაიწეროს (უმჯობესია) და დარჩეს ფურცელზე/ნეტში თუ  უბრალოდ კედელზე. მისი ენერგეტიკა მოყვება მას. დიდი ენერგეტიკა.  ამის შემდეგ კი უბრალოდ ყველაფერი დასრულდება და კვლავ სიცარიელე იქნება შენში. მაგრამ განსხვავება ისაა, რომ ეს წმინდა, ჭეშმარიტი სიცარიელე იქნება.  ეს გავს განწმენდილ სულს ან თუნდაც დაზიანებულ USB Flash Drive -ს, რომელსაც უბრალოდ აფორმატებ და ნულიდან იწყებ მის შევსებას და გამოყენებას. ეს არის პერსპექტიული სიცარიელე.  ეს თითქოს ის  სიმარტოვეა იმ მეორე ოთახში, სადაც იშორებ ძველს, ცუდს, უარყოფითს და გეძლევა შანსი ახლისა შენების.და რაც მთავარია, სურვილი ! გეძლევა სურვილი, შესაბამისად მიზანი და შემდეგში ალბათ უკვე ოცნება.  ესეც ასე, ცხოვრება დაresetდა საბოლოოდ და შენ შეგიძლია ისევ ყველაფერი. ისევ დაეხმარო სხვას,  ისევ გააბედნიერო ვიღაც.  და შენ ხდები მუჰამედი/ბუდა/კრშნა თუ ამმონ რა. ან უბრალოდ გასხივოსნდე.

suicide? life? or what ?

სუიციდი??

-სრულიად->

Sweet “Dreams..”

Sweet Dreams

ესეიიგი, პირველ რიგში როგორც გინდათ ისე მიიღეთ, გინდ რჩევად, გინდ მოთხოვნად, გინდაც თხოვნად.. წაკითხვის წინ სრულიადში, ბოლოში მუსიიკააა და ის ჩართეთ წაკითხვამდე )) (ნაგლი სმაილუკები ხო? ვიცი)

-სრულიად->

დროში მოგზაურობა

teleport

ძალზედ საინტერესო პოსტი დროში მოგზაურობაზე
-სრულიად->

ორგაზმი – უჩვეულო დაავადება?

orgasm
ძალიან საინტერესო ისტორიაა ამ პოსტში მოთხრობილი, ორგაზმთან დაკავშირებით.. პლიუს, ვიდეო, სადაც ჩანს ქალი ატრაქციეონზე როგორ იღებს (შემთხვევით) ორგაზმს..😀 მოკლედ იმხიარულებთ ^^ ყველანი სრულიად -ში..:)
-სრულიად->

Romo -სასიამოვნო სიახლე

romo

როდესაც ჩვენ გვძინავს, ისინნი მუშაობენ დაუღალავად. მათთვის არ არსებობს ზენიტი მათსავე საქმეში. ეს გახლავთ ამ არსების შემქნელი ჯგუფი. მას უწოდებენ “რობოტს ბორბლებზე”. ის არის ემოციური iPhone რომლის მართვაც შესაძლებელია მექანიკურად: (ანდროიდის ტაბლეტის, პლანშეტის და ა.შ. ან iPad -ის საშუალებით. ასევე, ხმოვანი ბრძანებების საშუალებით.
მას შეუძლია გაგიღიმოთ, ნამდვილად კარგ ხასიათზე დაგაყენოთ. მოგიტანოთ ყავა,ჩაი და ა.შ.
აქვე იმასაც ვიტყვი, რომ მგონი არცერთ ქართულ ბლოგზე არ დაწერილა ჯერ მის შესახებ..🙂
წარმოგიდგენთ უკვე მრავალი ოჯახის წევრს სახელად: Romo -ს ! უფრო დაწვრილებით კი მის შესახებ, თავად რომო მოგითხრობთ ^^

The New Romo from Romotive on Vimeo.

სიმართლე გითხრათ, უკვე შემიყვარდა კიდეც ეს აარცთუ იაფი არსება.. მისი ფასი 150$ -ით განისაზღვრება..
რომოს ოფიციალურ ვებ-გვერდზე შესვლამაც არანაკლები სიამოვნება მომანიჭა ! იხ. რომოს ოფიციალური ვებ-გვერდი..

მგონი არც თქვენ დარჩით უკმაყოფილო ამ ნიუსით ^^ მაგრამ დამიჯერეთ, რომო განუსაზღვრელ სიამოვნებას გპირდებათ ! ^^
-სრულიად->

მარტოობის შიში თუ მავნე ჩვევა?


ჩემი რჩევა იქნება, სანამ კითხვას დაიწყებდე, “სრულიად” -ში სულ ქვემოთ მუსიკა ჩართოთ და შემდეგ შუდეგთ კითხვას ^^

ეს იწყება მაშინ როცა გიყვარს 6, მოგწონს 12 და ფიქრობ 8 -ზე.. ჩემი აზრით ასეა და ეს მომენტი ყველას ცხოვრებასი დგება..

-სრულიად->

21დეკემბერი – დასასრული თუ ახალი ერა?

start or finish?

21 დეკემბერი..  სულ რაღაც 1 წუთში, უკვე მოგვადგება კარს ეს “ყველასათვის მნიშვნელოვანი” რიცხვი..
როგორც იცით, კარგა ხანია აღარ დამიპოსტავს.. ჰოდა სხვადასხვა წარმოდგენებისა და ჭორების გამო ამ დღის შესახებ, გადამაწყვეტინა რაღაც პატარა, მეც მეთქვა..
ინტერნეტში გავრცელებულია ძალიან ბეევრი ვიდეო თუ ფოტო მასალა ამ  “დღესასწაულთან დაკავშირებით..” იქ იმას ამბობეენ, ნიბირუ დაგვეჯახებაო, იქ იმას ამბობენ, დაბნელდებაო, იქ ვიღაცა იიმაზე სწუხს,  ელ. ენერგია გაითიშება და შესაბამისად ნეტი აღარ იქნებაო.. მოკლედ, გრძლად, სქლად თუ როგორც გინდათ, ყველას თავისი “გასაჭირი”  და საზრუნავი აქვს.. ბევრიც უბრალოდ , ღადაობს ამ საკითხზე და მას სხვა მხრიდან უყურებს..
მე რაც შემეხება, თავიდან მთელი გულით მჯეროდა და მეშინოდა კიდეც ამ თარიღის.. შემდეგ ნელ-ნელა მივეჩვიე და ახლა მთელი გულით ველოდები :დ ^^
მართლა ძალიან მაინტერესებს რა მოხდება..
ვიცი, შეიძლება, ახალ შენ, ერთ-ერთი მკითხველი ყველაფერს კითხულობ, ნახულობ ნეტში რომ მეტი და მეტი გაიგო რა გელის.. და ამიტომ არ წყვეტ კითხვას ამ შემთხვევაშიც.. ამიტომ მხოლოდ შენთვის ვიტყვი იმას, რომ
არც არაფერი არ მოხდება.. მერწმუნე, ჩვეულებრივი მორიგი დღე იქნება..
თუ ჩემი არ გჯერა, ნასას  ვებ-გვერდი ნახე .. არც არაფერი წერია ამ თარიღზე.. არ არის არანაირი პოსტი.. როგორ ფიქრობ, მართლა რომრამე ხდებოდაეს და მით უმეტეს, წუთებიღა იყოს დარჩენილი, არაფერს დაპოსტავდნენ?🙂 www.Nasa.Gov აი,  შენი თვალით ნახე.. :)) ასე, რომ არც არაფერი მოხდება და მეც ვეცდები დაგიბრუნდეთ .. გისურვებთ ტკბილ ძილს და ხვალინდელი დღე  თქვენთვის ყველაზე განსხვავებული ყოფილიყოს კარგის მხრივ.. ყველაზე დასამახსოვრებელი და მოკლედ რავიცი… წავედი ახლა მე რა მესიკვდილება😀
აბა, ხვალამდე ^^ ..
-სრულიად->